Brevis Somnium παιγμένο σε κιθάρα αυτή τη φορά

Η εκτέλεση της σύνθεσης από το πιάνο του musescore ήταν … στεγνή και πιο γρήγορη από την έκδοση στην οποία το παίζω στην κιθάρα. Οπότε κάτι είχε χαθεί.  Αν και αργά, έπιασα την κιθάρα, το έγραψα και το ανέβασα (έτσι να μη με κόβει):

 

Πολύ διαφορετικό (σε μένα τουλάχιστον) από την αυτόματη εκτέλεση του προηγούμενου Σαββάτου:

 

Έκαστος όποια προτιμά.

Γιάννης Τζίτζικας,  24/4/2018

Advertisements

Brevis Somnium in G Major for Guitar

YannisTzitzikas_BrevisSomnium_HW

Την εντόπισα πριν το Πάσχα του 2018 καθώς τακτοποιούσα τη βιβλιοθήκη. Σε ένα τετράδιο πενταγράμμου. Ήταν γραμμένη στην 1η σελίδα, το υπόλοιπο τετράδιο ήταν κενό. Δεν είχε τίτλο, ούτε όνομα, ούτε ημερομηνία. Πρέπει να την έγραψα πολύ παλιά. Οι νότες και οι γραμμές πολύ προσεκτικά γραμμένες, για μένα που δεν είχα τότε (ως νεότερος) πολύ υπομονή. Τι να είναι; Άρχισα να το παίζω στην κιθάρα. Καλά ακουγόταν. Πείστηκα ότι το είχα γράψει εγώ. Εξάλλου ποτέ δεν χρειάστηκε να αντιγράψω κάποια παρτιτούρα. Θυμάμαι όμως ξεκάθαρα ότι είχα πάρει ένα τετράδιο για να γράψω τα διάφορα που σκάρωνα. Τελικά μόνο αυτό έγραψα από όλα εκείνα.

Το ξαναπαίζω. Για την απλότητά του, είναι καλό. Σίγουρα έχει επιρροές, ποιο δεν έχει λέω στον εαυτό μου  (και μου έρχεται στο μυαλό το χασάπικο 40);. Παραπέμπει σε στοιχεία Μπαχ και άλλους γνωστούς, αλλά δεν μου έρχεται τίποτα συγκεκριμένο στο νου. Αποφάσισα ότι πρέπει να το ηχογραφήσω και να αντιγράψω την παρτιτούρα ηλεκτρονικά, αλλιώς θα χαθεί. Το ότι δεν είχε χαθεί στις τόσες μετακομίσεις, είναι θαύμα.

Πώς να το ονομάσω αναρωτήθηκα; Μοιάζει σαν ένα μικρό όμορφο όνειρο. Αποφάσισα να χρησιμοποιήσω λατινικά, μια που και η ιστορία του χάνεται στο παρελθόν και μουσικά παραπέμπει κάπως εκεί. Και να λοιπόν  το τελικό όνομά του:

Brevis Somnium in G Major for Guitar,
Σύντομο Όνειρο σε Σολ ματζόρε για Κιθάρα.

Φωτογραφίζω την παρτιτούρα με το κινητό. Πώς να τη γράψω ηλεκτρονικά; Με λίγο ψάξιμο είδα ότι ένα καλό και δωρεάν εργαλείο είναι το musescore. Είδα και ένα πεντάλεπτο εκπαιδευτικό βίντεο στο youtube, μήπως γλιτώσω λίγο χρόνο, και άρχισα. Ωραίο το musescore. Καθώς τοποθετείς τις νότες, μπορείς να ακούς τι έχεις γράψει άρα εντοπίζεις εύκολα τυχόν λάθη στη γραφή. 23:00 το βράδυ (19/4) to άρχισα (απλά για διερεύνηση), 3:30 πρωινή ήταν περασμένο όλο. Και παρά τις μόνο 4 ώρες ύπνο, το επόμενο πρωί ένιωθα μια χαρά.

Μόνο δύο παύσεις χρειάστηκε να διορθώσω το μεσημέρι της επόμενης ημέρας (20/4). Η γραφή ενδεχομένως να μην είναι τέλεια, αλλά η παρτιτούρα περιγράφει ακριβώς αυτό που πρέπει να ακουστεί. Το παίζω στην κιθάρα στο σπίτι, αρέσει. Το παίζω στο γραφείο με το musescore, αρέσει. Ρε μπας και υποσυνείδητα έγραψα (τότε μικρός) τη σύνθεση κάποιου άλλου, αναρωτήθηκα. Βάζω το musescore να το παίζει δυνατά και ανοίγω από το κινητό το shazam (https://www.shazam.com/el), το εργαλείο αναγνώρισης μουσικής. Το μόνο παρόμοιο που εντοπίζει είναι ένα κομμάτι με όνομα Festa Mediterranea, το οποίο όμως δεν έχει σχεδόν καμία σχέση με το με το δικό μου. Ωραία…

Είναι βράδυ (20/4), το ηχογραφώ στα γρήγορα με το κινητό παίζοντας το στην κιθάρα.  Δεν το ανεβάζω ακόμα κάπου. Προς το παρόν έβαλα στο soundcloud μια εκτέλεση με πιάνο όπως παίζει την παρτιτούρα το musicscore:

Πιο καθαρά η παρτιτούρα φαίνεται  εδώ

Αυτή είναι λοιπόν η ιστορία του «Brevis Somnium in G Major for Guitar». Εγώ το διασκέδασα, η σύνθεση διεσώθη. Μένει να το ηχογραφήσω καλά με την κιθάρα κάποια στιγμή, και ίσως να του κάνω παραλλαγές αν θέλω να το κάνω θέμα ενός μεγαλύτερου έργου.

Γιάννης Τζίτζικας, 21/4/2018

20 χρόνια PageRank

Εφέτος συμπληρώνονται 20 χρόνια από το εξής άρθρο

http://infolab.stanford.edu/pub/papers/google.pdf

δηλαδή από την δημιουργία της Google, που άλλαξε δραματικά (προς το καλύτερο) την αναζήτηση στο διαδίκτυο και αυτό  έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην απογείωση του παγκόσμιου Ιστού, η οποία με τη σειρά της άλλαξε πάρα πολύ τον τρόπο ζωής μας.  Και όλο αυτό ξεκίνησε από δύο μεταπτυχιακούς.

Αν και υπήρχαν διάφορες μηχανές αναζήτησης εκείνη την εποχή, η Google ήταν η μόνη που δεν επέστρεφε σκουπίδια στην πρώτη σελίδα αποτελεσμάτων.  Κλειδί της επιτυχίας ο αλγόριθμος PageRank (https://en.wikipedia.org/wiki/PageRank) ένας από τους πιο ευρέως χρησιμοποιούμενος σήμερα.

Για να δούμε ποιος αλγόριθμος θα αλλάξει τα επόμενα 20 χρόνια της ζωής μας.

Γιάννης Τζίτζικας, 17/4/2018

Επιστήμονες περί Ανέμων και Υδάτων

Το έχω δει αρκετές φορές οπότε το καταγράφω, προσπαθώντας να το καταλάβω. Καλούν για διάλεξη, ανοικτή στο ευρύ κοινό, έναν επιστήμονα ας τον πούμε Ε. Τον καλούν λόγω της επιστημονικής του ιδιότητας, της συνεισφοράς και της καταξίωσής του στο γνωστικό του αντικείμενο, ας το πούμε Χ, όπως αυτό τεκμαίρεται από δημοσιεύσεις με κρίσεις περιεχομένου, ετερο-αναφορές, ανταγωνιστικές χρηματοδοτήσεις, επιστημονικές διακρίσεις και βραβεία, κ.α., βάσει μετρήσιμων στοιχείων δηλαδή.

Αντί ο Ε να μιλήσει για το αντικείμενο Χ, ή κάτι που να σχετίζεται με το Χ, στο οποίο είναι ειδικός, επιλέγει να μιλήσει για ένα θέμα Υ το οποίο είναι συνήθως κάτι πολύ μα πολύ γενικότερο, όπως τι είναι η ζωή, τι είναι ο άνθρωπος, τι είναι κόσμος, που πάμε, ακόμα και στοιχεία ηθικής συνήθως δεν παραλείπει να σχολιάσει. Εν ολίγοις το ρίχνει στη φιλοσοφία.

Το ότι είναι καλός στο Χ είναι σίγουρα μια ένδειξη ότι μπορεί να σκέφτεσαι σωστά, όχι όμως απόδειξη του ότι αυτά που λέει για το Υ στέκουν ή ότι έχουν κάποια αξία. Έτσι το κοινό που παρακολουθεί την ομιλία δεν λαμβάνει κάτι στέρεο από αυτά που μόνο ο Ε θα μπορούσε να του προσφέρει (δηλαδή για το θέμα Χ), αλλά αντίθετα λαμβάνει την προσωπική άποψη (άποψη είναι κάτι μεταξύ άγνοιας και γνώσης όπως λέγαν και οι αρχαίοι) του Ε για ένα γενικό θέμα Υ.

Έχω παρατηρήσει να το κάνουν πολλοί επιστήμονες, Έλληνες και μη, ακόμα και των θετικών και τεχνολογικών επιστημών. Ακόμα και κάποιοι που έχουν διακριθεί με Νόμπελ ή με το ισοδύναμο αυτού βραβείο σε άλλες επιστημονικές περιοχές, καθώς και άλλοι που είναι γνωστοί σε όλους.

Αναρωτιέμαι το λοιπόν, γιατί να συμβαίνει αυτό; Γιατί χρησιμοποιεί ο ομιλητής το βήμα για να προβάλει άλλες γενικότερες απόψεις που έχει, αντί των σίγουρων και συγκεκριμένων που κατέχει. Διατυπώνω τρεις υποθέσεις που μου έρχονται στο μυαλό.

Θ1/ Μήπως επιλέγει να μιλήσει για θέματα που απασχολούν τον ίδιο (δηλαδή το θέμα Υ) και όχι για το θέμα Χ (το οποίο επειδή το κατέχει δεν τον «βασανίζει» πια τόσο;). Αυτό μπορώ να το καταλάβω. Άρα κάνει τη ομιλία βάσει των δικών του κυρίως αναγκών, βάζοντας σε δεύτερη μοίρα το κοινό και ξεχνώντας τον ρόλο που έχει ο ίδιος (που αν δεν τον είχε δεν θα τον είχαν προσκαλέσει).

Θ2/ Μήπως το κάνει γιατί ο Ε νομίζει ότι για το κοινό είναι πιο χρήσιμο το να ακούσει για το θέμα Υ παρά για το Χ; Όμως αφού δεν είναι ειδικός στο θέμα Υ, αυτά που θα πει στερούνται στέρεας βάσης. Πιο πολύ ως ηθικολογία ή μελλοντολογία ακούγονται τις περισσότερες φορές, παρά ως επιστήμη.

Θ3/ Μήπως το κάνει, επειδή πιστεύει ότι επειδή είναι αποδεδειγμένα καλός στο Χ είναι εξίσου σωστός σε οποιοδήποτε θέμα Υ (λαϊκά «όλα τα σφάζω, όλα τα μαχαιρώνω»); Μπορεί να είναι, όμως χωρίς τεκμήριο, όλα είναι εικασίες, άρα και εδώ σαν να λησμονεί την επιστημονική του ιδιότητα (ένεκα της οποίας προσκλήθηκε).

Προφανώς κάθε πολίτης μπορεί (και οφείλει) να διαμορφώνει άποψη για κάθε τι, οπότε και ο Ε μπορεί και οφείλει να το κάνει. Άρα να έχει άποψη για κάθε θέμα Υ, να την εκφράζει ελεύθερα στις συζητήσεις του, σε προσκλήσεις που αφορούν το θέμα Υ, σε ιστολόγια, κ.α., όμως δεν νομίζω ότι αυτό ταιριάζει να το κάνει σε εκδήλωση στην οποία καλείται λόγω της επιστημονικής του ιδιότητας και καλείται ο ίδιος να επιλέξει το θέμα.

Σκέφτομαι και γράφω τα παραπάνω για έναν και μόνο λόγο. Ουδέποτε απεκόμισα κάτι αξιόλογο από τέτοιου είδους ομιλίες. Ναι μεν υπήρχαν κάποια ενδιαφέροντα ψήγματα, όμως συνολικά ήταν χάσιμο χρόνου. Δεν κατακρίνω τους συγκεκριμένους ανθρώπους. Προσπαθώ να καταλάβω. Θ1, Θ2, Θ3 ή τίποτε άλλο;

Γιάννης Τζίτζικας, 14/4/2018

ΥΓ: Η έκφραση «περί ανέμων και υδάτων» νομίζω ότι προέρχεται από ένα σύγγραμμα του Ιπποκράτη (του πατέρα της σύγχρονης ιατρικής): «Περὶ ἀέρων, ὑδάτων και τόπων» και μάλιστα τώρα βρήκα και σχετικούς συνδέσμους (δημοτική, αρχαία, βιβλίο). Ίσως τελικά αυτό να είναι το όφελος μου από τέτοιες ομιλίες: ψάχνοντας τίτλο που να ταιριάζει στην ανάρτησή μου, κατέληξα να διαβάζω διάφορα ωραία του Ιπποκράτη.

 

ΥΓ2 (15/4/2018):  Καταλήγω στο εξής: Ακόμα και ένας διεθνώς διακεκριμένος επιστήμονας στην προσπάθεια του να μιλήσει για κάτι που τον ενδιαφέρει (για να έχει όρεξη και ενθουσιασμό) (Θ1), που νομίζει ότι είναι χρήσιμο να ακουστεί (από αίσθημα ευθύνης) (Θ2) και συνάμα εκτιμά ότι θα κεντρίσει το ενδιαφέρον του κοινού (που θα αφιερώσει χρόνο να τον ακούσει) (Θ4), τυφλωμένος κάπως από υπερβολική σιγουριά (Θ3), συχνά ξεφεύγει από το αντικείμενό του και καταλήγει να μιλάει για μη επιστημονικά θέματα και με μη επιστημονικό τρόπο.

 

Καλή Ανάσταση

lk_03_loy_krathong_yi_peng_san_sai

 

Καλή Ανάσταση, ευχή που την έχουν ανάγκη κυρίως εκείνοι που δοκιμάζονται από σοβαρές ασθένειες και προβλήματα υγείας, από απώλειες.

Καλή ανάσταση και σε όλους μας από τα μικρά προβλήματα, τις αδυναμίες, τους φόβους, τις ανασφάλειες, τις ολιγωρίες, την οργή, την εκδίκηση, το μίσος, τη δυσαρμονία. Καλή ανάσταση από τις αρνητικές σκέψεις οι οποίες είναι τοξικές σίγουρα για ένα άτομο: εκείνο που τις έχει. Καλή ανάσταση από τη ρουτίνα, την έλλειψη οράματος και νοήματος. Ευχές για ελπίδα, ανανέωση, αναγέννηση.

Και ας μην ξεχνάμε ότι χωρίς κουράγιο και προσπάθεια, έστω μικρή, όσο μπορούμε κάθε φορά, όσο μπορεί ο κάθε ένας μας, δεν υπάρχει αλλαγή, άρα ούτε ανάσταση. Όπως χωρίς το χειμώνα δεν έρχεται η άνοιξη. Ας κοιτάξουμε κυρίως το δικό μας αγώνα, τους δικούς μας ανθρώπους, το δικό μας χώρο, και ας μην σπεύδουμε να κρίνουμε τους άλλους. Εξάλλου ό,τι μας χαρίζεται δεν μας ανήκει πραγματικά.

Και κλείνω τις σκέψεις μου με κάτι που είπε ο Stephen Hawking:

However difficult life may seem, there is always something you can do and succeed at.
Stephen Hawking

 

Γιάννης Τζίτζικας, 7/4/2018

Το σημαντικό είναι να διορθώνεις τα λάθη σου

123222

Πήρε λίγο παραπάνω χρόνο, μέχρι να παρθεί και η τελική απόφαση, αλλά επιτέλους το λάθος (το μεγαλύτερο που έχει κάνει το ΠΚ), είναι σε τροχιά διόρθωσης: εδώ η απόφαση της Συγκλήτου του Πανεπιστημίου Κρήτης.

Σχετική ανάρτηση με υλικό για όλο το θέμα είχα γράψει το 2016, συγκεκριμένα εδώ: Ο Ρίχτερ και το λάθος του Πανεπιστημίου Κρήτης

Και να μην ξεχνάμε την «Έκθεση της Κεντρικής Επιτροπής Διαπιστώσεως Ωμοτήτων εν Κρήτη», έκθεση για τη δράση και τις θηριωδίες των γερμανικών ναζιστικών στρατευμάτων στην Κρήτη, στα χρόνια της Κατοχής (από τους Νίκο Καζαντζάκη, Ιωάννη Καλιτσουνάκη και Ι. Θ. Κακριδή) την οποία (επειδή είναι κάπως δυσεύρετη) μπορεί όποιος θέλει να την κατεβάσει από εδώ.

Και στα επόμενα με υγεία,

Γιάννης Τζίτζικας, 29/3/2018

ΥΓ:  Trailer του ντοκιμαντέρ «Το Αμάρι στις φλόγες» όπου έχουν καταγραφεί δεκάδες μαρτυρίες κατοίκων επιζώντων της περιόδου των καταστροφών και των φόνων των συγχωριανών τους από τους οικισμούς Κρύα Βρύση , Άνω Μέρος (το χωριό του πατέρα μου) και Δρυγιές. Τώρα αρχίζει να προβάλλεται σε κινηματογραφικές αίθουσες ανά την Ελλάδα

Με τα χρώματα της άμμου του ουρανού

OpusYannisTzitzikas20180321

Χθεσινοβραδινό έργο μου από τμήματα φωτογραφιών του ουρανού που πάρθηκαν εχθές (22/3/2018) στο Ηράκλειο Κρήτης από το μεσημέρι έως νωρίς το απόγευμα (όχι σούρουπο) χωρίς κανένα φίλτρο ή ψηφιακή επεξεργασία. Αν δεν το έβλεπα με τα μάτια μου δεν θα το πίστευα. Τόση αφρικανική άμμος που να κάνει τον ουρανό βαθύ πορτοκαλί ή κόκκινο.

Γιάννης Τζίτζικας, 23/2/2018